|
RYS HISTORYCZNY GDAŃSKI WYSOKOLOTNY Gołębie Gdańskie Wysokolotne są starym Polsko – Niemieckim, oraz Europejskim dobrem kulturalnymi pierwsze zapiski w literaturze pojawiły się już około 1800 roku. Pierwszy wzorzec Gdańskiego Wysokolotnego został opracowany w 1892 roku przez Gdański Związek Ornitologiczny. W 1949 roku został zweryfikowany prze hodowców Pawła Storma, Feliksa Millera, Brunona Minda, Pawła Lewandowskiego Jana Rydza – którzy nadali mu nazwę „Sokół Gdański”. Hodowcy ci nie mieli prawa zmieniać nazwy, mogli wzorzec opracowany przez Gdański Związek Ornitologiczny tylko nowelizować. W 2001 roku Kolegium Sędziów przy Polskim Związku Hodowców Gołębi Rasowych i Drobiu Ozdobnego wychodząc naprzeciw stosowanej w Europie nazwie tej rasy, zmieniła obowiązującą do tej pory w Polsce nazwę z Sokoła Gdańskiego na Gdański Wysokolotny, tym samym przywrócono historyczną nazwę z 1892r. W Berlinie 1909 roku rasa Gdański Wysokolotny została oficjalnie zarejestrowana i zaczęła się regularnie pojawiać na wystawach. Od tamtej pory po dzień dzisiejszy wzorzec „gdańskiego” był wielokrotnie nowelizowany. Pierwszy Klub Gdańskiego Wysokolotnego został założony w 1904 roku. Był to Klub z Sopotu, a Prezesem P. Burger. W 1919 roku w Gdańsku został założony Klub Gdańskich Wysokolotnych, a Prezesem został M.Rosenkranz. Następny Klub, który powstał mieścił się w Świnoujściu – Prezes Konig. Na międzynarodowej wystawie gołębi „INTERTAU” 8-10 grudzień 1967 roku. W Lipsku Gdańskie Wysokolotne wystawili Eugeniusz Czepczyński i Eugeniusz Koperski. Kard. Gondera, Alfons Labuda, Bernard Wawrzyniak, Czesław Grzeblewski,Edmund Gojkie, Bogdan Moller, Andrzej Necel, Czesław Kruszona, Józef Szmyt, Jerzy Stańczyk. Najwyższa ocena wystawionych Gdańskich Wysokolotnych z Polski to 93 pkt. Gołębie gdańskie Wysokolotne, to piękność i różnorodność kolorów i rysunków, jak również wyróżniająca się wysokość ich lotów, spowodowały, że stały się one wkrótce znane poza granicami swojej pierwotnej ojczyzny. Gdańskie Wysokolotne pochodzą z samego Gdańska i jego okolic. Tam gdzie morze spotyka się z lądem spotykają się dwa wiatry: bryza wiejąca znad morza, oraz wiatr wiejący znad głębi lądu. Dzięki takiej kombinacji sił natury ptaki latają na naprawdę ogromnych wysokościach. Przyczyniło się to także do nadania kształtu gołębiom przez tamtejszych hodowców. Szerokie pióra, długi tułów i półowalny ogon, z co najmniej 14 piórami. Dodatkowo jego głowę dekoruje szeroka i wysoka korona bez rozet po bokach. Sylwetka pozioma. Przez ten wygląd wyróżniają się spośród innych wysoko latających gołębi. Według dawnych wiarygodnych opowieści mogły w powietrzu spędzić 9 godzin. Więcej informacji na temat Gdańskich Wysokolotnych można zasięgnąć w muzeum ptactwa w Holandii, w muzeum gołębiarstwa w Norymberdze i muzeum ptactwa Virnau Turyngia. 21 kwietnia 2002 roku został założony Zachodniopomorski Klub Hodowców gołębi Gdańskich Wysokolotnych, którego pierwszym przewodniczącym został Wiesław Rudzionek. Członkowie Zachodniopomorskiego Klubu uczestniczyli w wielu wystawach w Polsce i poza granicami kraju, gdzie ich gdańskie były wysoko oceniane i nagradzane. Kilku członków naszego Klubu należy również do Zjednoczonego Europejskiego Klubu Gdański Wysokolotny. W Klubie mamy 19 kolegów hodowców z różnych regionów Polski i Niemiec: 1) Czesław Walczak – Szczecin 2) Mirosław Kijanka – Kostrzyń 3) Andrzej Dykiert – Renice 4) Wiesław Rudzionek – Szczecin 5) Ireneusz Rogowski – Czaplinek 6) Przemysław Rogowski – Czaplinek 7) Bruno Kling – Mirow 8) Andrzej Wilamowski – Chełmno 9) Edward Andrzejczak – Przelewice 10) Dariusz Andrzejczak – Przelewice 11) Grzegorz Błaszkowski – Barlinek 12) Bolesław Tomczak – Szczecin 13) Marcin Olszewski – Toruń 14) Tomasz Kwiatkowski – Nowogard 15) Leszek Sadurski – Szczecin 16) Sebastian Grabowski – Myślibórz 17) Marian Bogdański – Szczecin 18) Bronisław Rubaszewski – Witnica 19) Jacek Racki – Stare Babice Przewodniczący Klubu: Czesław Walczak |